'Je kunt shorttrack niet laten barsten'

Voormalig schaatscoach Leen Pfrommer heeft zich het lot van de shorttrackers aangetrokken. 'Je kunt zeggen: stik maar, maar zo zit ik niet in elkaar.'..

Begrijp Leen Pfrommer (68) niet verkeerd. Sinds hij het langebaanschaatsen in 1995 na bijna twintig jaar de rug toekeerde heeft hij nooit meer de neiging gehad als coach het ijs op te stappen. 'Mag het?', vraagt hij. Op zijn leeftijd voelt hij zich niet langer geroepen nog achter jongens van 18 jaar aan te rennen.

Maar als de nood aan de man komt en er een beroep wordt gedaan op zijn medewerking in een situatie die schreeuwt om compassie dan is Pfrommer er de man niet naar de andere kant uit te kijken of met een smoes op de proppen te komen. Dus stelde hij zich beschikbaar als secretaris van het interim-bestuur van de shorttrackers.

'Er was niet veel keus', zegt Pfrommer. 'Het bestuur was opgestapt en bijna alle gewestelijke voorzitters hadden wel een reden of een smoes om dit niet te willen doen. Dat vind ik heel erg. Ook shorttrack maakt onderdeel uit van de Nederlandse schaatssport. Dat kun je niet zomaar laten barsten.'Wat hebben Leen Pfrommer en shorttrack met elkaar gemeen? 'In de beginjaren tachtig, vóór ik coach werd van Jong Oranje, ben ik een tijdje trainer van de shorttrackers geweest. Het is erg spectaculair, vooral in de relay wordt een spannende strijd geleverd.

'Maar een naar bijverschijnsel vind ik de vele valpartijen en diskwalificaties. Dat heeft niks meer met schaatsen te maken. Met een klein zetje val je al met een rotgang de kussens in. Dat vinden de schaatsers niet leuk, maar het publiek zeker niet.'

Je zegt dat de nood aan de man is. Is het zo bedroevend gesteld? 'Er is niks meer. Geen bondscoach, geen kernploeg, niet één Nederlandse deelnemer aan de World Cups dit jaar. Bij de Spelen van 2002 in Salt Lake City deed Cees Juffermans het nog heel redelijk, maar daarna is het snel bergafwaarts gegaan. De KNSB heeft gezegd dat de prestaties eerst verbeterd moeten worden, voor er weer geld aan deze sport wordt gespendeerd.'

Terecht? 'Je kunt niet voor heel veel geld een groep schaatsers naar een World Cup in Japan blijven sturen als ze er allemaal in de eerste rondeal uitliggen. Daar hebben we de middelen niet voor.'

Hoe heeft het zover kunnen komen? 'We snappen er zelf ook niks van. De zusjes De Lange, Ellen Wiegers en Juffermans deden het voorheen helemaal niet zo slecht. We moeten zo snel mogelijk proberen weer een redelijke ploeg op de been te brengen. De Europese kampioenschappen worden in januari in Zoetermeer gehouden. Het kan toch niet zo zijn dat we daar geen eigen mensen kunnen afvaardigen?'

Hoe denkt het interim-bestuur dat aan te pakken? 'Met Wim den Elzen is de afgelopenmaanden redelijk getraind, maar het is geen ideale situatie. Als coach van Bob de Jong moet hij zijn aandacht verdelen en ik heb het gevoel dat de shorttrackers op deze manier niet helemaal aan hun trekken komen.

'We doen ons best. Als we er met zijn allen achter zouden staan, zou het al een stuk beter gaan. Maar je merkt dat veel mensen zich beledigd voelen en die lopen je verschrikkelijk voor de voeten. Dat is knap lastig. Want we hebben weer wat succesjes nodig. Zonder succes komt er ook geen geld.'

Is het reëel dat te verwachten op zo'n korte termijn? 'Er zijn best kansen, maar het is niet iets dat we zomaar even doen. Shorttrack is nu eenmaal niet met langebaanschaatsen te vergelijken. Er zijn vijf landen, Japan, Canada, Amerika, Korea en China, die de dienst uitmaken. Daar kunnen wij niet aan tippen.

'Het komend jaar zal spannend worden. Gelukkig hebben we nog even voor de Spelen. Er moet in elk geval een nieuwe trainer komen, maar ik weet nog niet wie.' Leen Pfrommer? 'Nee, dat is voorbij. We hebben ons als interim-bestuur één jaar de tijd gegeven om de boel op poten te zetten. Daar doe ik mijn uiterste best voor, maar daarna is het over. Na al die jaren verdient mijn vrouw ook wat aandacht.'

Meer over