De week in boekenOpmerkelijk debut

Het debuut van een 20-jarige geeft blijk van een opmerkelijk talent

Zelf vindt de schrijfster haar verhaal ook maar een ‘vage, symbolische vertelling’, en stopt het weg. Beeld Getty
Zelf vindt de schrijfster haar verhaal ook maar een ‘vage, symbolische vertelling’, en stopt het weg.Beeld Getty

In december 1952 schrijft een 20-jarige studente aan Smith College te Boston, Massachusetts, een kort verhaal. Ze stuurt het in naar het tijdschrift Mademoiselle, waar ze kort tevoren een prijs voor jong talent heeft gewonnen. Het tijdschrift wijst het verhaal af. Zelf vindt ze het ook maar een ‘vage, symbolische vertelling’, en stopt het weg.

Te negatief geoordeeld. Dat blijkt in januari 2019, als het verhaal ‘Mary Ventura and the Ninth Kingdom’ alsnog verschijnt (Faber Stories; € 6,-). Het begint al intrigerend: het meisje Mary Ventura stribbelt een beetje tegen, moet ze echt nu al, is ze er wel aan toe? Maar haar vader en moeder zijn beslist, en die duwen haar bijna naar perron 3 van het station. De trein wacht niet, verklaart moeder, en vader voegt daaraan toe dat de rit ‘naar het noorden’ bepaald geen straf is. Ze kan lekker blijven zitten tot de laatste halte, die ‘het negende koninkrijk’ heet.

Bij de trein schallen krantenjongens de sensationele kop van de extra editie, en die luidt: ‘Tienduizend veroordeelden…alweer tienduizend mensen veroordeeld…’.

Wat gaat Mary tegemoet? In het beweeglijke proza van de debutante leven we mee met Mary, die alles observeert; de oude vrouw die gemoedelijk aan een breiwerkje begint, jongetjes die elkaar de koppen inslaan, een zwarte tunnel die nadert, en daarna de rokerige lucht en een vreemd mat-oranje gekleurde zon.

Wat van dit alles te denken? Waar gaat ze naartoe? De oude dame neemt haar mee naar het restaurant-compartiment, waar Mary een ginger ale bestelt (zilveren bubbels in een glas, op de bodem een rode kers), en haar reisgenote hetzelfde als altijd (‘coffee, cream and sugar’), want zij doet dit al jaren. Ze zitten op rood pluche, om hen heen wervelen obers. Wat een luxe, verzucht Mary. Zoiets heeft ze nog nooit gedaan.

Waarop de dame repliceert: ‘Wacht maar, meisje. Vergeet niet dat je hiervoor gaat betalen. Helemaal aan het eind van de rit zul je hiervoor betalen.’ En van het eindstation, dat ‘negende koninkrijk’, gaat geen trein meer terug.

Dit kan niet goed gaan, denk je, zonder exact te kunnen aanwijzen waar het onheil uit bestaat. Is het een reis naar de volwassenheid? Een duik in het onderbewuste? De 20-jarige debutante, zoveel is zeker, laat veel talent zien. Eentje om in de gaten te houden, had de reactie bij Mademoiselle moeten zijn, plus een bedankbriefje aan de auteur: Sylvia Plath.

Meer over