Thuis etenweekendrecept

Deze gevulde patissonpompoen is eetbaar sprookjesservies

Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: gevulde patisson.

null Beeld Oof Verschuren
Beeld Oof Verschuren

Met een plof zette vriendin M. haar zware tas op de keukentafel. Een voor een haalde ze er prachtpompoenen en courgettes van Halloweenachtige proporties uit tevoorschijn. De een was nog mooier dan de andere: haar moestuin was haar zo goedgezind geweest dat ze er een sprookjesschat aan had overgehouden. Ze fonkelden in alle herfstkleuren op tafel: oranje butternut, donkergroene hokkaido en een zachtgroene courgette in de vorm van een vraagteken, zó groot dat ik hem als halsketting om kon hangen. Er was ook een enorme hagelwitte patisson.

Beetje een onbekende, die laatste, maar stelt u zich een witte courgette voor die u rechtop op de snijplank zet en dan met een klap indrukt. U houdt dan een platte, schilderachtige ufo over. Bijna de koets van Assepoester, zo u wilt, denk er maar wielen onder. Of... een beetje deftiger: hij lijkt ook op het chique servies waar Assepoester haar feestelijke diner uit zou snoepen. Wat een goed idee trouwens, dacht ik direct, en als een volleerde keukenmeid begon ik in de provisiekast te zoeken naar restjes pasta die ik altijd bewaar ‘voor die keer dat ik alleen eet of voor in een of andere soep’, maar die altijd blijven liggen. Kijk maar in uw kast: u heeft ze zeker ook.

Het énige gerecht waar pasta van mij niet perfect ‘al dente’ voor hoeft te zijn is in een ovenpastaschotel. Ik kookte dus een restje volkoren penne, gooide er nog een staart trofie bij en op ’t eind een handvol riso.

Zo, dat is op. Saus erdoor en in de witte koets ging de hele mikmak. Even afbakken en niemand die piepte over mijn rommelige pasta: de patisson bleek hét glazen muiltje te zijn waar elke pastasoort zich in thuisvoelde. En toen de klok 12 uur sloeg was alles als sneeuw voor de zon verdwenen.

Gevulde patisson met peperige pecorino-opmaakpasta

hoofdgerecht voor 4 personen

1 flinke patisson (de mijne was 1,5 kilo) of 2 courgettes

2 flinke sjalotten, gesnipperd

2-3 tenen knoflook, fijngehakt

scheutje olijfolie

150 ml room

150 gram pecorino, fijngeraspt

zout en flink versgemalen zwarte peper

bij elkaar 300-400 gram korte pasta (verzamel restjes pasta uit uw provisiekast)

Verwarm de oven voor op 200 graden. Zet de patisson op een snijplank voor u. Snij met een scherp mesje het kapje eraf en hol hem dan met behulp van een mesje en een lepel uit. Probeer de pompoenbodem niet door te prikken en laat rondom een rand staan. Het gaat makkelijker dan u denkt, de patisson is een lichte, beetje courgette-achtige pompoensoort. Hak het vruchtvlees klein. Bestrijk de binnenkant van de pompoen met olijfolie, bestrooi met zout en peper. Zet op een bakplaat, bak hem 45 minuten of tot hij gaar is en goudbruin gaat kleuren langs de randen. Haal hem uit de oven en laat hem even rusten. Laat de oven aan.

Heeft u geen patisson, snij dan courgettes in kleine blokjes. Zet een pan met water op en zout het water als het gaat koken. Voeg eerst de grootste pastasoort toe en voeg na enkele minuten steeds een kleinere pastasoort toe, zodat ze min of meer tegelijk gaar worden. Giet af en vang een flinke beker kookwater op. Verhit intussen wat olijfolie in een hapjespan op middelhoog vuur. Fruit er de sjalot in en voeg al bakkend de knoflook toe. Roer de blokjes patisson of courgette erdoor en bak ze mooi uit. Roer de room erdoor. Laat dat even bubbelen en schep de pasta door de roomsaus. Voeg bijna alle kaas en een scheut pastawater toe en blijf roeren zodat de kaas smelt en de saus smeuïg wordt. Is hij nog te droog, voeg dan meer pastakookwater toe. Maal er echt veel zwarte peper over.

Schep de pasta in de pompoen, wat niet past mag ook in een ovenschaal. Bestrooi met de rest van de kaas en zet nog 15 minuten terug in de oven om door te warmen.

U kunt de patisson zo op een bordje op tafel zetten, hij is volledig eetbaar.

Opmaakgerecht:

Dit gerecht ís al een opmaakgerecht. Het houdt ergens op. U kunt zelfs het servies opeten.

Instagram: @yvettevanboven

Meer over