Alleen zijn

Steeds meer mensen leven alleen. De een door omstandigheden, de ander uit vrije keus. Ervaringsdeskundige Emma Brunt kent inmiddels als geen ander de kneepjes van het alleen zijn: neem een kat, desnoods een kanarie, en geef vanuit een troostbed openlijk toe aan je soapverslaving....

1. alleen zijn is, voor wie er niet op is gebouwd, zoals ik, een taai ongerief. Maar het valt te verzachten, bijvoorbeeld door van je slaapkamer een comfortabel, knus hol te maken. Onmisbaar is een verstelbaar bed, waarmee je niet alleen verschillende rugdelen, maar ook voeten en knieën in de gewenste stand kunt brengen voor de ideale lees- en tv-houding. Géén eenpersoonsbed, maar de breedste maat die er is, want behalve jijzelf moet er een enorme stapel kussens in. Om lekker te kunnen lezen prop je kussens achter je rug en onder elke elleboog. Om de juiste afstand tussen boek en ogen te verkrijgen (dertig centimeter) leg je nog een of meer kussens op je knieën.

3. Naast je bed ligt een grote stapel boeken, voor allerlei verschillende stemmingen. Nieuwe boeken, maar daarnaast oude om te herlezen als je overal te katterig, te naar en te zielig voor bent. Voor mij is zo'n boek De vrolijke wanhoop van Rudy Kousbroek. Daarin heeft hij het vaak over zijn troostrecepten, zoals het kijken naar dieren. Een geweldig troostboek, net als de brieven van Flaubert. Wat je bij hen leest is: het leven is een verschrikking, maar heb de moed om er desalniettemin iets van te maken. Ook Gerard Reve heeft die montere grimmigheid en die onder controle gebrachte wanhoop. Nader tot u en Op weg naar het einde doen een beroep op je vermogen tot zelfspot en zelfrelativering, eenzelfde soort remedie tegen somberte als een psychiater me ooit aanraadde: voor de spiegel gaan staan en met een uitgestreken gezicht tegen jezelf zeggen: 'Ik ben ontzettend zielig, ik heb een rotleven, er is niemand op de hele wereld die zo zielig is als ik. Ik heb alle reden om me klote te voelen.' Je houdt het geen minuut vol zonder in de lach te schieten.

4. iets levends in huis, dat je niet eerst met een druk op de knop in beweging hoeft te zetten, is een must voor elke alleenstaande. Iets om tegen te kletsen als je thuiskomt, iets dat geluid maakt en tegelijk een alibi is om zelf geluid te maken. Liefst een paar poezen of een hond, maar desnoods een kanarie. Als je poezen neemt, zorg dan dat er minstens één Abessijn bij is, vanwege zijn nieuwsgierige, mensgerichte, bijna hondse karakter. Je hoeft maar te kuchen en hij is een en al aandacht voor je.

4. tv-kijken is een van de weinige dingen die veel leuker zijn om alleen te doen dan met zijn tweeën. Je kunt zappen zoveel je wilt, blijven hangen bij onzinprogramma's en openlijk toegeven aan je soapverslaving. Aan het voeteneinde van het grote troostbed hoort dus een televisietoestel (met afstandsbediening uiteraard). Maar omdat je niet de hele dag in dat bed kunt liggen, moet er in de woonkamer ook een tv staan.

Televisie is een uitstekend middel om je depressieve of angstige buien te temmen. Ik raad iedere single daarom van harte een abonnement op Canal+ aan, zodat je midden in de nacht naar een film kunt kijken als je daar behoefte aan hebt.

Het kan gebeuren dat je opeens per se The Bone Collector wilt zien, en dus heb je ook een videorecorder nodig.

5. wie niet zonder partner leeft, heeft vrienden en vriendinnen nodig om kleine vreugdes en zorgjes mee te kunnen delen. Dit moet wel wederzijds zijn: je geeft elkaar als het ware 'tut-permissie'. Voorwaarde voor zo'n tutrelatie is dat je gemakkelijk te bereiken en op elk tijdstip aanspreekbaar bent, anders werkt het niet. Leg een compleet communicatiepark aan op je bureau, met telefoon, antwoordapparaat en e-mail. Een draagbare telefoon waarmee je door het hele huis kunt lopen en al bellend de post uit de bus kunt halen en in een pan kunt roeren, is erg belangrijk. Maar omdat zo'n ding weleens zoek is (als de batterijen niet leeg zijn), moeten er ook overal in je huis vaste telefoons staan. In elk geval eentje naast je bed.

6. naast het bed zet je een grote tafel voor boeken, kranten, asbakken, wijnglazen, leesbril, enzovoort. Je moet alles bij de hand hebben.

7. nog iets wat het alleenstaande huishouden niet kan ontberen is een tweede koelkast voor op de slaapkamer. Barbra Steisand had er een vol met bekers Häagen Dasz voor als ze midden in de nacht wakker werd en een film wilde zien. Bij mij zit er, behalve lekker ijs in allerlei smaken, witte wijn in en lekkere frisdrankjes. Dit soort verwen-dingen behoren tot het troostpakket. Omdat ik niet zo'n lelijk wit ding in mijn slaapkamer wilde, heb ik een antracietgrijze Bosch met een bolle deur gekocht, het klassieke jaren-vijftig-ontwerp in Amerikaanse stijl. Ze zijn er ook in brandweerwagenrood en mintgroen.

8. een half uur staan koken en het daarna nog eens in je eentje te moeten opeten, aan tafel met een bord voor je neus, vind ik armoedig. Kortom, voor alleen eten heb ik geen talent en dan is een magnetron onmisbaar. Vaak doe ik het ook met wat boterhammetjes in de rooster en een blikje tonijn dat ik toevallig in huis heb. Een doodenkele keer kook ik pasta voor mezelf, maar groente en sla wordt me toch echt te gek. Daar zijn vitamine pillen voor. Een voordeel van alleen zijn is dat je je eigen ritme kunt volgen. Soms krijg ik 's avonds tegen een uur of elf opeens visioenen van Chinese afhaalmaaltijden, zoute koekjes of caramels, en dan geef ik toe aan wat de lust me ingeeft.

9. Het is ernstig af te raden om in je eentje in een cottage op het platteland te gaan zitten. Je ontkomt eigenlijk niet aan een huis in de grote stad, liefst in de buurt van het centrum, met bioscopen, restaurants, cafés en nachtwinkels, zodat je maar uit het raam hoeft te kijken om te zien: hier mag de boel dan wel eventjes stilstaan, maar om me heen gaat het leven gelukkig gewoon door.

10. zet veel kaarsen en waxinelichten in je huis, en zorg altijd voor verse bloemen. Niet van die lullige toefjes, maar romantische, overdadige boeketten lelies of pioenrozen, zodat het altijd een beetje is of je net jarig bent geweest of heel mooi gezongen hebt in de opera.

Als je je goed voelt, is er niet zoveel verschil tussen alleen zijn en met iemand een paar vormen. Soms ben je lekker aan het werk, ga je met vrienden op stap, maak je reizen - dan is er niets aan de hand. Het wordt pas problematisch als je je leven opeens niet meer zo leuk vindt. Bovenstaand lijstje is mijn programma om in die situatie intimiteit, gezelligheid, geborgenheid en esthetiek te creëren. Mijn programma van de schoonheid en de troost.

Meer over