Cd-recensieOneohtrix Point Never

Age Of is op zijn minst drie geconcentreerde luisterbeurten waard (drie sterren)

Robert van Gijssel
Oneohtrix Point Never: Age Of Beeld
Oneohtrix Point Never: Age Of

Oneohtrix Point Never
Age Of
Dance/elektronisch ***
Warp/ V2

Age Of, heet de nieuwe plaat van de prettig verwarde man Daniel Lupatin alias Oneohtrix Point Never. ‘Aquarius’, denk je er dan zelf maar bij, vanwege de retrohoes en de klavecimbel- en didgeridoo-geluiden die vanaf track één als een schot hagel op je worden afgevuurd.

Lupatin maakt geen lieflijke hippiemuziek maar wel vrijgevochten tripplaten, en Age Of is op zijn minst drie geconcentreerde luisterbeurten waard. Het is knap hoe Lopatin dat krankzinnige instrumentarium met elektronische studiotechniek aan elkaar weet te klinken, en onder zijn door autotunesoftware vervormde stem – en die van gaststem Anohni – krijgt.

Soms, in alle muzikale chaos, schemert ineens een fraai liedje in de herrie. Black Snow bijvoorbeeld, met een echt refrein en een mystieke dwarsfluit. Halverwege dreigt ook dat nummer te ontaarden in schurende en knarsende noise, maar verrassing: het lied keert terug naar de melodieuze zanglijnen. Mooi. En dat is ook een spannende track als RayCats waarin wijlen toetstovenaar George Duke ineens achter het keyboard lijkt te zitten. Intrigerend.

Meer over